هر آنچه که باید درباره موتور W18 جدید و شگفت‌انگیز پورشه باید بدانید

پورشه رو با موتور افسانه‌ای شش سیلندر تختش می‌شناسن، ولی با وجود اینکه برقی شدن تو راهه، اگه فکر کردید کار این برند آلمانی با موتورهای احتراقی تموم شده، سخت در اشتباهید. پتنت جدید این خودروساز برای یه پیشرانه W18 جدید تازگی‌ها رو شده و طرحی رو نشون میده که حس یه دهن‌کجی عمدی به داستان تمام برقی شدن که صنعت رو گرفته، داره. این اتفاق تو زمانی میفته که سود عملیاتی پورشه تو نیمه اول سال ۲۰۲۵، شصت و هفت درصد افت کرده، اونم به خاطر عواملی مثل کند شدن فروش تو چین و تعرفه‌های آمریکا. مدیرعامل، الیور بلومه، قراره بره و مایکل لایترز تو سال ۲۰۲۶ جاش رو می‌گیره. با وجود فشار مالی و بازسازی نقشه راه برقی‌شون، مهندسای زوفن‌هاوزن هنوزم دارن راه‌هایی برای بازآفرینی عملکرد مکانیکی پیدا می‌کنن.

این ساختار W-شکل تو گروه بزرگ فولکس‌واگن چیز جدیدی نیست. موتور W12 افسانه‌ای بنتلی، که تو مدل‌هایی مثل کانتیننتال GT اسپید و فلایینگ اسپور استفاده شده، برای مدت‌ها ثابت کرده که این چیدمان چقدر می‌تونه نرم، جمع و جور و قوی باشه. بوگاتی هم تو دوره مدرن اولیه‌اش با موتورهای W آزمایش‌هایی کرده بود. چند تا کانسپت پیش‌تولید ویرون یه موتور ۱۸ سیلندر داشتن، قبل از اینکه طراحی در نهایت به موتور W16 تولیدی‌ای که تو ویرون و شیرون تو دوره باشکوه پیئش استفاده شد، تکامل پیدا کنه. توربیون جدید پایان اون فصل بود، ولی فلسفه W به وضوح هنوزم تو این گروه زنده است.

تفسیر جدید پورشه، این ایده رو یه قدم جلوتر برده. این پتنت یه موتور ۱۸ سیلندر رو توصیف می‌کونه که دور سه تا بلوک شش سیلندری ساخته شده، که هر کدوم توربوشارژر خودشون رو دارن و به یه میل‌لنگ واحد قدرت میدن. این طراحی ماژولار، مقیاس‌پذیر و بهینه‌ست، که یعنی این چیدمان انعطاف‌پذیری برای نه، دوازده، پانزده یا هجده سیلندر، بسته به کاربرد، رو اجازه میده و همه‌اش تو اندازه یه موتور شش سیلندر خطی جا می‌شه. تفاوت اصلیش با چیدمان W-شکل قدیمی فولکس‌واگن قابل توجهه. اون نسخه دو تا بلوک VR6 رو که به هم وصل شده بودن ترکیب می‌کرد، در حالی که اینجا، همه چیز به یه میل‌لنگ مرکزی می‌رسه؛ یه W واقعی. این کار با مسیرهای کوتاه‌تر، مقاومت کمتر و فشار بیشتر، تأخیر توربو رو کم می‌کونه.

زمان‌بندی این پتنت خیلی حرف توشه. پورشه اولش یه برنامه بلندپروازانه داشت که تا سال ۲۰۳۰، هشتاد درصد محصولاتش تمام برقی باشن، ولی بعد از کند شدن تقاضای جهانی برای ماشین‌های برقی، اون برنامه رو کوچیک‌تر کرده. این برند الان ارزش بیشتری تو یه رویکرد متنوع می‌بینه و مدل‌های بنزینی و برقی رو کنار هم می‌فروشه. همین الانشم اینو با ماکان جدید و کاین می‌تونید ببینید و همین اتفاق احتمالاً برای باکستر و کیمن ۷۱۸ بعدی هم میفته، که اول قرار بود تمام برقی بشن ولی الان انتظار میره موتورهای احتراقی رو حفظ کنن.

البته اینم بگم که، گاهی وقتا یه موتور فقط به عنوان یه مدل آزمایشی با مقیاس کامل وجود داره که یافته‌هاش رو به پروژه‌های دیگه قرض میده. شاید هیچ W18 هیچوقت پاش به جاده باز نشه. شاید فقط جرقه‌ای بشه برای یه V6 هوشمندتر، یه توربوی بهتر یا یه سیستم ورودی خنک‌تر. ولی اگه W18 به تولید برسه، و اگه یه جورایی برقی هم بشه، می‌تونه زیربنای جانشین مدت‌ها منتظر مونده‌ی پورشه برای سری ۹۱۸ اسپایدر، کاررا GT و ۹۵۹ بشه؟ کانسپت‌های پورشه مثل ۹۱۹ استریت و میشن X قبلاً یه اشاره‌هایی به این مسیر کرده بودن و ۹۶۳ RSP رو هم دیدیم، ولی اون یه مدل تک‌ساخت بود. یه سوپراسپرت پرچمدار تولیدی، به یه سه‌گانه مقدس عصر جدید منجر می‌شه که آماده‌ست با فراری F80 و مک‌لارن W1 شاخ به شاخ بشه.

لينک منبع