مد سریع؛ چرا لباس‌های ارزان قیمت سنگینی برای سیاره ما دارند؟

احتمالا برای شما هم پیش آمده که پشت ویترین مغازه‌ها یا در فروشگاه‌های آنلاین، با قیمت‌های وسوسه‌انگیز لباس‌هایی مواجه شوید که به آن‌ها مد سریع یا فست فشن می‌گویند. لباس‌هایی که خیلی زود تولید می‌شوند، خیلی ارزان فروخته می‌شوند و متأسفانه خیلی زود هم سر از سطل زباله در می‌آورند. اما تا به حال فکر کرده‌اید که پشت پرده این لباس‌های خوش‌رنگ و لعاب چه فاجعه محیط زیستی بزرگی در جریان است؟

صنعت پوشاک دومین مصرف‌کننده بزرگ آب در جهان است. برای تولید فقط یک عدد تیشرت نخی ساده، حدود ۲۷۰۰ لیتر آب مصرف می‌شود؛ یعنی معادل مقدار آبی که یک انسان در مدت دو سال و نیم می‌نوشد. حالا تصور کنید وقتی میلیون‌ها تیشرت ارزان‌قیمت در هر فصل تولید می‌شود، چه بلایی سر منابع آبی زمین می‌آید. علاوه بر مصرف آب، بحث آلودگی هم جدی است. رنگ‌های شیمیایی که در کارخانه‌ها برای رنگ‌آمیزی پارچه‌ها استفاده می‌شوند، اغلب بدون تصفیه به رودخانه‌ها ریخته می‌شوند و اکوسیستم‌های آبی را نابود می‌کنند.

مشکل بعدی، کوه زباله‌های پارچه‌ای است. از آنجایی که این لباس‌ها کیفیت پایینی دارند، بعد از چند بار پوشیدن شکل خود را از دست می‌دهند. بخش بزرگی از این لباس‌ها از الیاف مصنوعی مثل پلی‌استر ساخته شده‌اند که در واقع نوعی پلاستیک هستند. وقتی این لباس‌ها را می‌شوییم، میلیون‌ها ذره ریز میکروپلاستیک وارد فاضلاب و در نهایت وارد اقیانوس‌ها می‌شوند. وقتی هم که آن‌ها را دور می‌اندازیم، قرن‌ها طول می‌کشد تا در طبیعت تجزیه شوند.

در سال‌های اخیر، موجی به نام مد پایدار راه افتاده است. این حرکت از مصرف‌کنندگان می‌خواهد که کمتر بخرند، اما لباس‌های باکیفیت‌تری انتخاب کنند که سال‌ها برایشان کار کند. همچنین برندهای جدیدی به وجود آمده‌اند که از مواد بازیافتی یا الیاف طبیعی که با آب کمتر تولید می‌شوند، استفاده می‌کنند. خرید لباس‌های دست دوم یا تعمیر لباس‌های قدیمی هم از جمله کارهایی است که می‌تواند به کاهش ردپای کربنی ما کمک کند. یادمان باشد که هر بار خرید ما، یک رای به نوع تولید در دنیاست. انتخاب با ماست که به نابودی زمین رای بدهیم یا به ماندگاری آن.