این زن اسپانیایی تا ۱۱۷ سالگی عمر کرد. دانشمندها شاید فهمیدن دلیلش چیه
محققها گفتن طول عمر این خانم که خیلی عمر کرده بود، نشون میده که چطور پیری و بیماری بعضی وقتا میتونن از هم جدا باشن. ماریا برانیاس وقتی پارسال تو ۱۱۷ سالگی تو اسپانیا فوت کرد، مسنترین آدم دنیا بود؛ اما یه نگاه به ژنومش نشون میده که سن بیولوژیکیاش شاید خیلی جوونتر بوده. متخصصای
محققها گفتن طول عمر این خانم که خیلی عمر کرده بود، نشون میده که چطور پیری و بیماری بعضی وقتا میتونن از هم جدا باشن.
ماریا برانیاس وقتی پارسال تو ۱۱۷ سالگی تو اسپانیا فوت کرد، مسنترین آدم دنیا بود؛ اما یه نگاه به ژنومش نشون میده که سن بیولوژیکیاش شاید خیلی جوونتر بوده.
متخصصای سلامت و مردم عادی، همیشه براشون جالب بوده که بدونن راز آدمای خیلی مسن—یعنی کسایی که حداقل تا ۱۱۰ سالگی عمر میکنن—چیه و طول عمرشون چه چیزایی رو در مورد رازهای خوب پیر شدن فاش میکنه.
قبل از اینکه تو آگوست ۲۰۲۴ فوت کنه، برانیاس قبول کرد که به یه گروه از دانشمندای اسپانیایی کمک کنه تا ته و توی قضیه رو دربیارن.
وقتی ۱۱۶ سالش بود، اونا نمونههای خون، بزاق، ادرار و مدفوعش رو جمع کردن تا ژنتیک و میکروبیومش (میکروبهای بدنش) رو بررسی کنن و نتایج رو با گروههای بزرگتری از آدمای همسن و سالش مقایسه کنن.
برانیاس نشانگرهای زیستی سن خیلی بالا رو داشت، مثل تلومرهای کوتاه شده—که نشونه پیری سلولیه—و همچنین یه نوع سلول B که با بالا رفتن سن تو بدن جمع میشه و یه مشکل دیگه مرتبط با سن.
اما از طرفی، سطح التهاب پایینی داشت، سلامت رودهاش عالی بود و اپیژنومش هم جوون بود؛ یعنی نحوه بیان ژنهاش بدون اینکه خود DNA تغییر کنه، جوون مونده بود.
برانیاس، که محققها بهش میگن «یه فرد استثنایی»، یه سری تغییرات غیرعادی هم تو کد ژنتیکیاش داشت که به نظر میرسید ازش در برابر مشکلات سلامتی رایج، مثل بیماری قلبی، دیابت و بیماریهای تخریبکننده عصبی که به آلزایمر و پارکینسون ربط دارن، محافظت میکرد.
به گفته محققها، این یافتهها «یه نگاه تازه به زیستشناسی پیری انسان میندازه، نشانگرهای جدیدی برای پیری سالم پیشنهاد میده و راهکارهای احتمالیای رو برای افزایش طول عمر نشون میده.»
با اینکه به نظر میرسه ژنتیک برانیاس نقش اصلی رو تو طول عمرش داشته، ولی محققها سعی کردن بفهمن کدوم یکی از عادتهای سبک زندگیاش هم ممکنه کمک کرده باشه.
اونا گفتن که این خانم خیلی مسن، روزی حدود سه تا ماست میخورد که به گفته اونا، ممکنه به سلامت روده و وزن بدنش کمک کرده باشه. اون بیشتر رژیم مدیترانهای داشت، عادتهای خواب خوبی داشت، از نظر بدنی فعال بود و در کل سلامت روانی خوبی هم داشت.
برانیاس زندگی اجتماعی فعالی هم داشت و سرگرمیهای منظمی مثل کتاب خوندن، پیانو زدن و رسیدگی به باغچهاش رو داشت؛ خلاصه، یه زندگی کامل و متعادل.
محققها گفتن: «همه این یافتهها نشون میده که چطور پیری و بیماری میتونن تحت شرایط خاصی از هم جدا بشن و این تصور رایج رو که این دو تا به طور جداییناپذیری به هم گره خوردن، به چالش میکشن.»
برچسب ها :
ناموجود- نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
- نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : 0